Παρασκευή, 16 Απριλίου 2010

Εσύ

Σε λυπάμαι
και δεν δείχνω κατανόηση,
γιατί ποτέ δεν ήσουν ο εαυτός σου.

Κάθε μέρα γνώριζα
ένα νέο πρόσωπο,
εσένα.

Η καρδιά;
Διχασμένη.
Απροσάρμοστη και άτολμη.
Χαμένη σε μπυραρίες με γυναίκες γυμνές.

Η αλήθεια σου;
Πάλι καλά που θυμήθηκες
και αυτή τη λέξη.

Μα, δεν θα σου απαντήσω,
θα σ' αφήσω να σκεφτείς
από μόνος σου.

Ότι δεν είναι αληθινό καταστρέφεται
ξεχνιέται στο πέρασμα του χρόνου.

Έτσι είσαι εσύ και οι ιδέες σου.

Κάπως έτσι θα ήμουν και εγώ.
Μα άλλαξα δρόμο.

Το αλκοόλ είναι ο αισθηματισμός σου.
Το γυμνό, η σεμνότητά σου.
Και ο χαρακτήρας σου, ένα τσαλακωμένο χαρτί.

σε πυροβολώ...

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

Φυλακισμένη ψυχή

Δεν την άφηναν ν’ αναπνεύσει
για πολύ καιρό


Την είχαν φυλακίσει
και της πρόσφεραν μόνο νερό,
να ξεχνάει τη δίψα της
για να μην έλεγε όσα ήξερε.

Δεν την άφηναν να εκφραστεί
και η αλήθεια τόλμησε να πει
όλα όσα γνώριζε

και ο κόσμος αγνοούσε.


Έλεγε :
Όσες εποχές και αν περάσουν
όσα φρούτα και αν γευτούμε
τόσα πιο πολλά θα ξέρουμε

και μπορεί να μην υποφέρουμε
όταν την αλήθεια
μέσ’ τα μάτια αντικρίσουμε.

Ίσως εκείνα τα λόγια
να μην σήμαιναν για εσένα πολλά

Ίσως πάλι να έκρυβαν
όλη την πραγματικότητα μέσα τους.

Δεν βγήκαν με χαρά απ’ την καρδιά
παρά με μαράζι και πικρία.


Δύστυχη αλήθεια,
στέρεψες με τόση ασάφεια.


Ήσουν γλυκιά και παράλληλα πικρή


Έλεγες :
Όσες εποχές και αν περάσουν
όσα φρούτα και αν γευτούμε
τόσα πιο πολλά θα ξέρουμε
και μπορεί να μην υποφέρουμε
όταν την αλήθεια
μέσ’ τα μάτια αντικρίσουμε.



Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...