Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Καμία ελπίδα



Όταν η αγκαλιά της συνάντησης 
υποδέχεται το "αντίο"
είναι καλύτερα να κουρνιάζεις στον καναπέ σου

παρά να πικραίνεσαι.


Δεν υπάρχει μόνο η ελπίδα αλλά και η λογική.

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

Ήταν μοιραίο

Ήταν μοιραίο να σε συναντήσω 
και μοιραίο να σ' ερωτευτώ.

Στο σκοτάδι να σ' ευχαριστήσω 
και στο φως να σε κοιτώ.

Ήταν μοιραίο να σε γνωρίσω
και μοιραίο να σε θέλω από το πρώτο λεπτό.

Θέλησα εγώ να σε κερδίσω,
να γίνεις πάνω στο κορμί μου κεραυνός.

Τώρα κάθε φορά που βρέχει θυμάμαι τα βράδια μας που ήταν έντονα  σαν αστραπές.

Όμως κάτι μέσα σου αλλάζει 
και έχεις πάψει τα ίδια να θες.

Ήταν μοιραίο να λυγίσω
και μοιραίο να σ' ερωτευτώ.

Στο φως πλέον σαν με κοιτάζεις
κάνεις λες και δεν είμαι εδώ.

Ήταν μοιραίο να με αφήσεις
και μοιραίο να σκοτωθώ.

Του χρόνου τέτοια μέρα ίσως πάλι με ζητήσεις
μα να ξέρεις πως δεν θα είμαι εδώ.



Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...